Het was weer zover: het eerste weekend van januari. Voor de selectie van V.V. Wernhout betekent dat maar één ding – trainingskamp. Dit jaar ging de reis richting het noorden van het land, naar Paterswolde, een gezellig plaatsje net onder Groningen. Geen ommetje dus, maar een flinke rit.
Om 12:45 uur werd er verzameld en opvallend genoeg was iedereen keurig op tijd. Met een groep van maar liefst 36 spelers en begeleiders vertrokken we richting het noorden – een grote groep dus, en dat staat bij voorbaat garant voor gezelligheid. Nadat de beste wensen voor het nieuwe jaar uitgebreid waren uitgewisseld, kon het konvooi vertrekken.
Helaas waren er drie spelers niet aanwezig tijdens het trainingsweekend: Romano, Chris en niet te vergeten Karel… of was hij er toch wel bij? Karel vond het dit keer belangrijker om met zijn schoonfamilie op vakantie te gaan. Aangezien het trainingskamp normaal gesproken toch wel één van de hoogtepunten van zijn jaar is, konden we hem natuurlijk niet zomaar thuislaten. Daarom hebben we hem tóch meegenomen. De foto’s geven hier onder nog wat extra toelichting erbij.
Voor de meesten duurde de reis zo’n drie uur, al waren er een paar pechvogels die er door wat auto-ongemak iets langer over deden. Uiteindelijk kwam iedereen – met wat vertraging hier en daar – veilig aan.
Bij aankomst in het Fletcher Familiehotel Paterswolde waren de kamerindelingen al bekend. Deze waren eerder via een loting in de kantine bepaald, dus iedereen wist waar hij moest zijn. Bij de meesten werden de tassen snel op de kamer gedropt, waarna vrijwel direct werd verzameld in de ‘bar’ van het hotel.
Daar werd al snel een interessante mededeling gedaan: op vrijdagavond zou de nieuwe hoofdtrainer voor komend seizoen bekend worden gemaakt. Dat zorgde meteen voor de nodige spanning. Sommige jongens konden eigenlijk geen paar uur wachten en deden er alles aan om het nieuws voortijdig te ontfutselen, maar helaas… er werd niets prijsgegeven. Later op de avond, toen het verteld was iedereen toch wel tevreden, en ontstond er een applaus.
Na de nodige borreltjes in de bar was het tijd voor het diner. En daar mogen gerust complimenten over worden uitgedeeld, want het eten was werkelijk uitstekend – iets wat het hele weekend zo bleef. Na de lange reis was iedereen toe aan een goede maaltijd en de borden werden dan ook rijkelijk gevuld. Soms zelfs zó vol dat er creatief moest worden omgegaan met de ruimte. Zo besloot Tijs zijn broekzak te gebruiken voor wat extra ‘opslag’, wat later minder goed uitpakte toen hij erop ging zitten. Voor de nieuwsgierige lezer: het betrof een bakje boter…
Aansluitend stond de eerste activiteit van het weekend op het programma: een quiz, zelf georganiseerd door hoofdtrainer Joost. In groepjes werd er fanatiek gestreden om de winst, waarbij de quiz uit verschillende onderdelen bestond.
Naast de groepsrondes was er ook een individuele ronde, die zorgde voor de nodige bijzondere antwoorden. Zo luidde één van de vragen: “Wat is de naam van het schilderij dat afgelopen jaar in het Louvre is beklad?” Eén deelnemer kwam vol overtuiging met het antwoord: “De Nachtwacht.” Dat zorgde uiteraard voor flink wat lachsalvo’s. Zijn naam eindigt op -rady, misschien dat jullie het nu weten.
Al met al was het een zeer geslaagde quiz, waarin volop werd gelachen, maar ook serieus werd gestreden om de overwinning. Uiteindelijk kon er natuurlijk maar één groepje met de eer strijken.
Na afloop van de quiz maakte iedereen zich klaar om het stapleven van Groningen te verkennen. Met de lijnbus vertrokken we richting de stad, waar eerst een gezellig café werd opgezocht om de avond te beginnen. Al snel zat de sfeer er goed in en werden de nodige alcoholische versnaperingen genuttigd.
Later op de avond werd de route voortgezet langs verschillende cafés en splitste de groep zich hier en daar op. Er werd gedanst, gelachen en uiteraard ook contact gezocht met diverse dames – dat hoort er nu eenmaal bij. In één café was het bijzonder gezellig, al gold dat niet voor iedereen. Eén speler had zich eerder op de avond iets te duidelijk uitgesproken over “wat hij ervan vond” en dat was de bewaker niet vergeten. Gevolg: hij mocht later niet meer naar binnen. De teleurstelling was duidelijk van zijn gezicht af te lezen.
Er werd nog flink gefeest in de Groningse binnenstad. Voor Brady werd het later op de avond steeds lastiger om de ogen open te houden, maar ook daar wist de beveiliging raad mee. Toen bij een aantal jongens het besef indaagde dat de deuren pas om 06:00 uur sloten, was de conclusie snel getrokken. Dan hoef ik jullie vast niet te vertellen hoe laat de taxi terug naar het hotel vertrok: 06:15 uur. (Die hangijzers zie je onderstaand op de foto)
Die kon uiteraard niet vertrekken zonder eerst een stevig ‘ontbijtje’ bij de plaatselijke shoarmazaak. Daar werd zelfs nog een fiets gekocht door Bram de Meijer van iemand zonder vaste woon- of verblijfplaats.
Eenmaal terug bij het hotel werden we netjes bij de deur afgezet en kon iedereen in stilte richting de kamers vertrekken… tot er een piano werd gespot. En ja, die deed het ook. Dat was voor één speler reden genoeg om nog even een kleine show weg te geven.
Zoals hierboven al te lezen was, werd het een gezellige avond. Het ontbijt stond de volgende ochtend dan ook vroeg klaar. Om 08:30 uur werd iedereen aan tafel verwacht, al lukte dat niet bij iedereen.
Onze nieuweling Chiel verscheen te laat. Bram de Meijer en Brady hadden dezelfde gedachte en kwamen eveneens te laat, terwijl Axel, Marvin en Emmanuel het ontbijt zelfs helemaal aan zich voorbij lieten gaan. Daar zullen ongetwijfeld nog de nodige ‘straffen’ aan gekoppeld worden. Een aantal jongens zat bovendien met een flinke kater aan tafel, waardoor de eetlust bij sommigen ver te zoeken was.
Op de planning stond een training op het kunstgrasveld bij VV Actief, maar door de weersomstandigheden kon daar een streep door. Paterswolde lag er namelijk behoorlijk wit bij. Het programma werd aangepast en er werd gekozen voor een ochtendwandeling van ruim 7,5 kilometer.
Al snel bleef het niet alleen bij wandelen. De eerste sneeuwballen vlogen door de lucht en uiteindelijk was niemand meer veilig. Bij de één kwam een sneeuwbal net wat harder aan dan bij de ander, en dat werd ook duidelijk gevoeld…
Na deze verfrissende tocht was het tijd voor de groepsfoto’s, uiteraard allemaal in de trainingspakken. Niet veel later stond de lunch op het programma. Deze viel bij veel jongens goed in de smaak, al voelde onze ervaren Ronny zich op dat moment iets minder top.
Ook mengde een buitenstaander zich nog even in het gezelschap. Ze vond dat er wel erg veel geluid werd gemaakt en liet dat duidelijk merken. Ach ja, ook zij had haar momentje weer gehad.
In de middag stond de volgende activiteit op het programma: padel bij Peakz. Na een korte instructie werd de groep verdeeld over zes banen. Het principe was simpel: won je een wedstrijd, dan schoof je een baan omhoog. Wie uiteindelijk op baan 1 wist te winnen, mocht zich winnaar van de middag noemen. Van deze winnaars moest uiteraard nog even een foto worden gemaakt – dat vonden ze zelf ook belangrijk.
Het werd een leuke en leerzame middag. De bal ging niet altijd de goede kant op, maar aan inzet ontbrak het zeker niet. Bovendien was de gezelligheid volop aanwezig.
Terug bij het hotel stond het diner alweer bijna op het programma. Voor sommige jongens was het eerst nodig om een dutje te doen en wat slaap in te halen, terwijl anderen alweer aan de bar zaten met een Spa Goud in de hand. Na het eten maakte iedereen zich klaar voor avond twee in Groningen. Aan tafel werd er nog gezellig nagepraat en kwamen er verschillende stellingen voorbij. Wat die precies waren, laten we maar in het midden… laten we het erop houden dat er bijzondere stellingen en minstens zo bijzondere keuzes voorbij kwamen. Ook de begeleiding deed fanatiek mee.
Iedereen ging weer mee richting Groningen. Daan twijfelde nog even omdat hij de avond ervoor iets te veel cola had gedronken en nog vol zat van de suiker, maar ook hij maakte uiteindelijk de juiste keuze om mee te gaan. Tijdens de heenrit werd nog even de vraag gesteld of Stef zijn communie ging doen die avond, waar kort bij werd stilgestaan.
In de stad werd opnieuw gestart in hetzelfde café als de avond ervoor. De WK-finale darten stond op het programma en daar wilden veel jongens even een kijkje bij nemen. Na afloop ging de kraan weer open en barstte het feest los.
De eerste ‘haantjes’ gingen opnieuw op jacht. Dit keer zelfs op twee tegelijk, wat een extra uitdaging bleek – zeker omdat het om twee Duitse dames ging. Eén speler bleek hier bijzonder bedreven in en het dansen met twee tegelijk was voor de omstanders in ieder geval vermakelijk.
Aan de bar zaten de vaste ‘shotdieren’ Bram de Meijer en Ronny weer broederlijk naast elkaar. Er werd flink gedronken, zoveel zelfs dat de begeleiding zich af en toe hardop afvroeg: “Wat drink jij nu eigenlijk?”
Ook de muziek speelde een grote rol. Het bekende nummer “Baila, Baila, Baila” zorgde voor fanatiek gespring aan de bar met een dame die zelf niet helemaal leek te begrijpen wat er gebeurde, maar de rest van de groep des te meer 😉
Later op de avond besloot één speler even ‘snel’ – een uurtje – ergens anders heen te gaan met de taxi. Bij terugkomst werd er door meerdere spelers nieuwsgierig aan zijn vingers geroken. Jullie kunnen vast zelf wel raden wat hij was gaan doen…
De avond ging nog even door met bezoeken aan verschillende cafés. Uiteindelijk werd in kleinere groepjes de taxi terug naar het hotel genomen. Aangezien we zondagmorgen om 09:30 uur alweer bij het ontbijt werden verwacht en sommige chauffeurs nog een lange rit voor de boeg hadden, werd er door hen rond 03:00 uur richting hotel vertrokken. Menig speler hield het nog tot in de late uurtjes vol in Groningen.
Dat was ook te merken bij het ontbijt, want niet iedereen herinnerde zich dat we om 09:30 uur aan tafel werden verwacht. Emmanuel liet het ontbijt voor de tweede keer aan zich voorbijgaan en had dit keer zelfs zijn kamergenoot ‘besmet’, want ook Vince verscheen niet. De rest was keurig op tijd en kon genieten van een heerlijk verzorgd ontbijt.
Na het ontbijt was het tijd om de spullen te verzamelen, de kamersleutels in te leveren en de auto’s op te zoeken voor de terugreis richting het mooie Wernhout. Onderweg werd nog een korte pauze ingelast, al bleef het voor sommige auto’s daar niet bij. Er moest hier en daar ook nog even gestopt worden om de laatste resten van zaterdagavond achter te laten.
Dit jaar hadden we welgeteld 4 nieuwelingen bij op het trainingskamp: Nahom heeft zich dit seizoen bij de groep aangesloten en mengde zich direct prima tussen de rest, en ging vol enthousiasme mee richting Groningen. Emmanuel zit dit seizoen voor het tweede jaar bij de selectie, maar dit was zijn eerste keer op trainingskamp. In de avonduren vermaakte hij zich uitstekend en spookte hier en daar nog wel wat uit, maar in de ochtenden had hij het wat moeilijk met op tijd komen – hij miste dit weekend twee keer het ontbijt. Chiel, overgekomen uit de JO19, kende dezelfde uitdaging met het ochtendritme, maar net als Emmanuel kon hij zich ’s avonds prima vermaken. Hij durft zichzelf waarschijnlijk de Casanova van het trainingskamp te noemen… maar dat mag iedereen zelf beoordelen. Tot slot Xander, eveneens uit de JO19, liet in Groningen zien dat hij zijn danskwaliteiten goed beheerst. Of zijn pogingen bij de dames effect hadden, blijft de vraag, maar hij vermaakte zich volop en stond iedere ochtend netjes op tijd op.
Al met al hebben de vier nieuwelingen zich uitstekend vermaakt en waren ze een gezellige toevoeging aan het weekend. Hopelijk volgen er volgend jaar nog meer nieuwelingen!
We kunnen terugkijken op een zeer geslaagd trainingskamp. Bekijk vooral ook de toegevoegde foto’s voor een mooie indruk van het weekend (Het is beter voor iedereen dat niet alles gedeeld wordt met de buitenwereld). Een uitstekend georganiseerd trainingskamp waarin teambuilding en gezelligheid centraal stonden. Hopelijk kunnen we dit gevoel meenemen in de tweede seizoenshelft.
Joost, enorm bedankt voor de organisatie van het trainingskamp.
Op naar de voorbereiding! ⚽💪