Verslag trainingsweekend selectie in Wijchen

Trainingsweekend selectie in Wijchen is een groot succes

In het weekend van 12 januari 2018 stond traditiegetrouw het jaarlijkse (trainings)weekend op het programma. Een weekend waarin inspanning hand in hand gaat met ontspanning en waar altijd wel een aantal memorabele dingen gebeuren, doorgaans gedurende de helft die de Wernhoutse selectie toch wel het beste ligt, namelijk de derde. Dit jaar was het niet anders.

Rond de klok van 16:00 uur was vrijwel iedereen op de vrijdagmiddag binnengedruppeld in de kantine van VV Wernhout. Hier werd eerst nog een kop koffie gedronken, waarna het gezelschap met de bus richting Wijchen werd gebracht, een plaatsje dat op een kwartier van Nijmegen ligt. In de bus werd ook de kamerindeling bekend gemaakt, altijd een spannend moment voor de Seleção, waarbij de welbekende oeh’s en aah’s weer geroepen konden worden. Bartje was de enige gelukkige die niet bij een snurkende en/of stinkende kamergenoot hoefde te liggen en Lex en Meijer waren het enige betalende duo om invloed uit te oefenen op de kamerindeling, zij kregen dan ook een invalide kamer toegewezen. Hoe kan het ook anders…

Na aangekomen te zijn in het mooie Hotel Umberto werden de spullen in de kamers gedropt en werd in het café verzameld, waarbij de eerste potjes ‘Rond de tafel’ werden gespeeld, hierin bleek niet iedereen even bedreven te zijn. Vervolgens was er een lekkere maaltijd geregeld, waarbij soep, friet en spareribs de basis moesten leggen voor de vrijdagavond. Nadat iedereen opgefrist was en de haren weer fresh zaten werd er wederom in het café verzameld, ditmaal voor de avondactiviteit. Wat dit precies was wist niemand, op de organisatie na. De organisatie (Foezzz, Mouwskuhh en Joost) had een geweldige quiz in elkaar gezet, waarbij het team van captain Jan het moest opnemen tegen het team van captain Lex, die de aanvoerdersband overigens wel heel erg graag wilde hebben. Maar goed, de quiz werd omgezet naar een voetbalwedstrijd op papier. Voor beide teams werd het veld ingedeeld in vier linies, met in totaal logischerwijs elf spelers op het veld, per team. Na ieder goed, of beter beantwoorde vraag dan de tegenstander, werd de bal één, twee of drie linies naar voren gespeeld. Dit was dan weer afhankelijk van de dobbelkwaliteiten van de speler die op dat moment aan de beurt was. Vervolgens was er doelpoging om een doelpunt te kunnen noteren. Dat zo’n quiz niet altijd even makkelijk is bleek ook maar weer. Meijer kreeg de vraag: ‘Waar komt de Kanarie vandaan?’ Helaas voor team Jan was dit geen teamvraag en moest Meijer dit vraagstuk helemaal zelf oplossen. ‘Brazilië’, luidde het antwoord. Tja, ‘de Canarische Eilanden’ was misschien toch een logischer antwoord geweest? Dit soort fouten werden genadeloos afgestraft en met name door een beter inschattingsvermogen en de vrouwenkennis van Kees Bras wist het team van captain Lex de overwinning met 6-3 binnen te halen. Petje af voor de organisatie, die deze hele opzet zelf heeft bedacht!

Rond de klok van 23:00 uur werd de selectie met taxibusjes opgehaald om richting Nijmegen gebracht te worden. Nelis had zijn stempel deze dag al flink gedrukt en ook in de taxi heeft hij blijkbaar een onuitwisbare indruk achtergelaten. Dit bleek toen er bij het terug naar huis gaan vanuit een taxi, tot verbazing van de aanwezigen, ineens geroepen werd: ‘Hé Niels, rijd je met mij mee?’ Verder werd het een gezellige avond in ‘De Twee Gezusters’ en de ‘Skihut’. Met name door het toegenomen aantal spelers mét vriendin waren de verwachtingen dit jaar voor de ex-jeugdmannekes hoog gespannen, wie van hen de verwachtingen waar heeft gemaakt laten we voor dit verslag even in het midden.

Wie wel iets noemenswaardigs heeft gepresteerd is D’n Aaaantens, die voortaan door het leven zal gaan als Lampie, of Lampie Aaaantens. Bij terugkomst in het hotel besloot hij om met een lamp in de weer te gaan. Jappie W ging vervolgens op de kabel staan (per ongeluk uiteraard), wat de lamp toch echt allemaal even te veel werd. De lamp ging kapot en een nieuwe bijnaam was geboren.

Ik hoor het jullie al denken, ‘Hedde gullie dan helemaal nie gevoetbald’?, of: ‘Hedde gullie daar alleen màr gezopuh, ofwá?’ Nee nee, niets is minder waar. Zaterdagmiddag stond, na in de vroege ochtend eerst nog ‘Het Rijk van Nijmegen’ gewandeld te hebben, de wedstrijd tegen Oranje Blauw uit Nijmegen op het programma. Een zaterdag vierde klasser. Ondanks dat Wernhout met de bijna voltallige selectie was afgereisd, had trainer Jan slechts een zestien tal fitte spelers tot zijn beschikking. Met het uitvallen van Casanova (inmiddels toch wel ex-casanova) en Búús, die zich uiteraard bij het gezelschap aan de zijlijn wilde voegen, bleven er nog minder fitte spelers over. Ditmaal geen uitgebreid verslag van de wedstrijd. Er werd keurig met 5-1 gewonnen (ja we speelde op papier thuis) en doelpunten waren er van Difke, Lampie Aaantens, Burn 2x en Dennis. Opvallend was ook de opening van de wedstrijd. Een van de weinige spelers die juist niet op stap was geweest, besloot zich toch als zodanig te gedragen. Goulash kreeg toch wel de lachers op zijn hand, nadat hij de 0-1 voor de tegenstanders inluidde. Ach, kan iedereen overkomen.

Met de spreekwoordelijke drie punten onder de arm werd er terug gewandeld naar het hotel, waar het diner gepland stond. Ditmaal een soepje en vervolgens pasta, wat wederom heerlijk was. Na het eten was er even wat vrije tijd. Het grootste deel besloot om even een powernap te nemen, anderen gingen een potje kaarten. Rond 22:00 uur was zo’n beetje iedereen het café wel weer binnengedruppeld en konden de voorbereidingen op een nieuw avondje Nijmegen beginnen. Hier werden een aantal potjes ‘Piramide’ met het bijbehorende ‘Bussen’ gespeeld. De net gearriveerde Lappert, die zich dit jaar had voorgenomen om gewoon in het hotel te overnachten, was nog fris en belandde dan ook een aantal keer ‘in de bus’. Waarna uit volle borst gezongen kon worden: ‘Carlo in het bussie, wo oh oh oh oh’.

Rond 23:15 uur werden de spelers (en trainer) opgehaald voor wederom een avondje Nijmegen. Dat je altijd bekende tegenkomt bleek maar weer eens. Ook Zundert 3 en de selectie van VVR waren namelijk ‘De Drie Gezusters’ binnen gestapt. De MC van dienst bedankte de selectie van VVR voor hun aanwezigheid, om vervolgens ‘Seven Nations Army’ te draaien, tot leedvermaak bij de Wernhoutse selectie. Dit lied werd uiteraard met volle overtuiging omgezet naar ‘Alle Duitsers zijn’ en dan nog iets..

Toen de barman vervolgens voor de 181ste keer de glazen kwam halen werd ook een ander lied voor de 181ste keer ingezet. Het door de Wernhoutse selectie zelf ontworpen lied ‘Embalage, Embalage Jalalalalalalalala’. Wij zijn benieuwd wanneer dit de hitlijsten binnenkomt. Nadat de chicken wings (en voor sommige twee kroketten en een kapsalon) bij de Dönerzaak weer naar binnen waren gewerkt ging iedereen naar het hotel. Voor Burn en Mouwskuhh was er een flinke tegenvaller. Zij hadden namelijk een heerlijke ijsco gescoord (met spikkels), maar mochten deze tot grote ontsteltenis van de heren niet meenemen in de taxi. Maikel en Gommers kregen ook een tegenvaller te verwerken. Zij sloten de deur van de hotelkamer achter zich, waarna ze erachter kwamen dat ze geen pasje bij hadden. Tja, dan maar gezamenlijk het bed van de Lappert in, die op deze manier toch ook weer met een mooi verhaal thuis kon komen. Gommers kreeg de volgende ochtend de lachers ook nog op zijn hand, toen het pasje nog opgehaald moest worden. Dit gebeurde in een volle eetzaal, in de onderbroek.

Op zondag werd er na een ochtendwandeling weer vertrokken richting Wernhout, waar werd afgesloten met een prima lunch die voor de Wernhoutse selectie geregeld was. Al met al was het weer een geweldig kamp, waar iedereen van genoten heeft. Bij deze wil ik namens de gehele selectie de organisatie nogmaals bedanken. Voor 150 euro (en een aantal keer extra lappen) hebben we alles gehad wat we ons kunnen wensen.

Het was weer genieten, graag allemaal tot volgend jaar!