, ,

Wernhout JO17-1 maakt de balans op na 5 competitiewedstrijden

5 Competitiewedstrijden gespeeld, 3 overwinningen, 1 gelijkspel en 1 verliespartij. 10 Punten, 17 goals voor en 10 goals tegen. Op het eerste gezicht redelijke statistieken en een mooi gemiddelde. Een gemiddelde is slechts een gemiddelde, zo blijkt wel uit het spel en de resultaten van Wernhout JO17-1.

Een korte analyse over Wernhout JO17-1, het maximale eruit halen en de automatische piloot.

De eerste competitiewedstrijd dateert alweer van 10 maart, toen Zwaluwe JO17-1 op bezoek kwam in Wernhout. De zwart-witten van die dag (Wernhout JO17-1) begonnen in een gelijkopgaande wedstrijd vlammend en kregen binnen 5 minuten een tweetal 100% kansen. In een eerste helft waarin Wernhout het betere van het spel had, waren een tweetal vrije trappen nodig om de score open te breken. Eerst was het Carlo, drie minuten later was het Jurre die met een vrije trap het doel trof. Ruststand, 2-0.
Waar de focus zou moeten liggen op het maximale resultaat, werd de tweede helft op de automatische piloot gevoetbald. Een 2-0 voorsprong werd niet met passie, strijd en lef uitgebreid. Bij een 2-0 voorsprong lieten we de tegenstander terug in de wedstrijd komen, de wedstrijd gelijkopgaand worden en een gelijkspel op het scorebord verschijnen. Eindstand 2-2.

Na wederom een afgelasting stond op 24 maart de wedstrijd tegen Unitas’30 op het programma. Er werd gewaarschuwd voor de fout die we eerder tegen Zwaluwe begingen, de automatische piloot. Na een lange tijd hadden de trainers weer de beschikking over een volledig fitte selectie, omdat ook Bakkers knieblessure passé was.
De laatste keer dat Wernhout JO17-1 Unitas’30 JO17-3 trof was dit wel anders. Toen werd er met een gemixt elftal nipt verloren, omdat men naliet zichzelf te belonen met doelpunten. Vandaag dus een mooie kans om revanche te nemen op onszelf.
Op aangeven van Jurre werd een fout in de opbouw genadeloos afgestraft door Hein, 1-0 na 2 minuten. Wernhout zat op rozen, zo leek het. Niets was echter minder waar, want Unitas’30 bleek een taaie tegenstander toen zij in de 14e en de 30e minuut de voorsprong ombogen in een achterstand voor de rood-witten. De solo van Carlo voor rust was daarom ook een welkome verrassing, tevens een schitterende wijze om aan te tekenen voor de 2-2. Rust.
In de rust werd gewaarschuwd voor de kracht van dit Unitas’30, letterlijk en figuurlijk. Een fysiek sterke tegenstander die gretigheid toonde en duels op felle doch faire wijze speelde. Daar moest de tweede helft iets tegenover staan, wilde er vandaag gewonnen worden.
Dat dit niet echt uit de verf kwam, blijkt wel uit de eindstand (2-5). De reden hierachter? Een betere tegenstander? Een gebrek aan overtuiging? Of toch weer die verdomde automatische piloot en de gedachte dat ‘het wel zou moeten lukken’?
6 Minuten na rust werd een slap breedteballetje in de opbouw opnieuw genadeloos afgestraft, dit maal helaas door de geel-zwarte-aanvaller. In de 56e minuut werd de gretigheid van Unitas’30 opnieuw zichtbaar toen zij als de kippen bij een tweede bal in de 16 opdoken.
Wederom 10 minuten later werd een lange doeltrap makkelijk ingeleverd bij de gasten uit Etten-Leur, waarna er in de counter een mislukte buitenspelval volgde, resulterend in een vijfde tegengoal.

Twee wedstrijden gespeeld, een schamel puntje. Er hadden zeker 4 punten gepakt mogen worden tegen Zwaluwe en Unitas’30, dat staat vast. Desalniettemin blijft de trainingsopkomst en trainingsinzet prima en wordt er doordeweeks een ruim voldoende basis op de (gras?)mat gelegd. Er moet wel een keer een overwinning volgen, toch?

Zaterdag 31 maart: JEKA JO17-3 – Wernhout JO17-1. Was dit dan de dag waar op de eerste overwinning van de voorjaarsreeks gepakt ging worden.
De dag begon goed. Onze materiaalmensen van deze week vergaten de nodige materialen en spelers vergaten hun schoenen, sokken én scheenbeschermers. Elk nadeel heeft vanzelfsprekend zijn voordeel, want de trainers hoefde op deze manier geen keuzes te maken in de opstelling. ‘Want heppie geen spullen, kennie nie foeballe.’
Al snel bleek dat Wernhout vandaag een goede kans had op drie punten, want JEKA bleek de minste tegenstander tot nu toe. Na 13 minuten werd de eerste goal gemaakt. Hein liep vrij achter de laatste lijn en werd feilloos bediend door Stef de Bakker met een keurige voorzet. Na een half uur spelen verdubbelde Wernhout de voorsprong na goed druk zetten van Brady. Eenzelfde goal werd gemaakt door Hein na rust, waarmee de 3-0 voorsprong een feit was.
Helaas kon door een miscommunicatie in de achterhoede 1-3 worden gemaakt door de ‘sorryboys’ en werd de uitstekend keepende Levi toch wel een klein beetje in de steek gelaten door zijn medespelers.
Uiteindelijk kon in de tweede helft uitgelopen worden naar een riante 1-5 voorsprong en overwinning. Hein mistte een één-op-één en kon vervolgens alsnog Carlo in stelling brengen. Axel benutte een pingel.
Er hadden nog meer goals gemaakt kunnen worden als men enigszins ‘gevoel in de poten’ had gehad. Maar goed, niet iedereen heeft de initialen TvdB of SW op zijn trui staan.

Maart leverde dus een verliespartij, gelijkspel en overwinning op. Men was het er wel over eens dat overwinning toch wel het best bevielen en dat was dan ook de doelstelling van de eerste wedstrijd van april. Alliance JO17-3 – Wernhout JO17-1.
Vorige week werden de materialen vergeten, de vorige keer dat we op bezoek gingen werden de shirts vergeten. Er werd dus wat meer scherpte verwacht vandaag.
De scherpte was er zeker. Wernhout meldde zich wedstrijdklaar om 12:55 uur bij het veld en was gretig genoeg om te mogen beginnen. Helaas werkte een andere wedstrijd niet mee, waardoor er pas om 13:10 uur afgetrapt kon worden.
Wernhout liet zich niet gek maken, behield de scherpte en ging als de brandweer op zoek naar doelpunten. De bal bleef in het bezit van Wernhout, de kansen werden gecreëerd, maar doelpunten vielen er maar niet. Zelfs 100% kansen werden niet benut. Het leek er eventjes op dat zelfs met een 0-0 de thee zou worden genuttigd, maar toen waren daar Stef Broosus, Jurre en Hein. Stef Broosus gebruikt een snelle, verre inworp om Jurre te lanceren. Jurre bediende op zijn beurt Hein, waarna de laatstgenoemde keurig de 1-0 maakte.
De tweede helft had dezelfde doelstelling als het eerste bedrijf. De bal zo snel mogelijk in het bezit krijgen, kansen creëren en goals maken. Daar moest natuurlijk wel dezelfde energie voor op de mat worden gelegd, ondanks de lente-temperaturen die deze zaterdagmiddag sierden.
De tweede helft werd echter niet gespeeld zoals verwacht. Er werd behoudender gespeeld, de wedstrijd werd meer gecontroleerd, het maximale werd er echter niet meer uitgehaald. Het was dan ook onze eigen schuld dat we Alliance de hoop op een 1-1 gaven. Deze viel gelukkig niet en opnieuw werd er dus gewonnen.
Of het een stukje gemakzucht was, de temperatuur of de tegenstander, is nog altijd niet zeker. De trainers waren er echter wel zeker van dat wedstrijden voortaan eerder beslist zouden mogen worden. Beter voor de hartslag, de gemoedsrust en uiteraard de ranglijst.

Zaterdag 14 april kon er een winning-streak van 3 behaald worden. Na Breda (JEKA) en Roosendaal (Alliance) was het vandaag opnieuw Breda (Baronie JO17-5). De afgelopen week waren de trainingen verzorgd in het kader van de Week van Wernhout. De maandagtraining was verzorgd door gasttrainers Jens en Chris, de woensdagtraining door het vaste trainersduo. Tijdens de woensdagtraining werd de spelers de opdracht meegegeven zich in de basis te spelen. Gretigheid, intensiteit, beleving, spirit, etc. etc. waren de kernwoorden.
Deze woorden vormden ook de kern van de wedstrijdbespreking. Vanaf het begin van de wedstrijd zou Baronie het idee moeten hebben dat ze voor Jan met de korte achternaam (niet Elst) naar Wernhout waren gekomen. Aan deze opdracht werd uitvoering gegeven, en hoe!
Binnen 2 minuten greep Wernhout de voorsprong door het trio dat vorige week ook de goal produceerde. Broosus lanceerde Jurre met een dieptepass, die op zijn beurt Hein liet scoren, 1-0. Na 10 minuten trapte Jurre een vrije trap keurig bij de tweede paal, waarna Heins terugkopbal door Axel feilloos binnen werd geschoten, 2-0. Diezelfde Axel kreeg een perfecte mogelijkheid om zijn doelpuntenproductie van deze middag te verdubbelen, maar mistte helaas zijn pinantie. Baronie was zeker geen slechte ploeg en beschikte over voldoende individuele kwaliteit aan de bal. Desalniettemin kon Wernhout in minuut 19 en 21 uitlopen naar een 4-0 voorsprong. Eerst werd een lange bal van keeper Jan door Axel gecontroleerd en meegegeven aan Hein. De aanvoerder faalde niet in oog met de keeper en bracht zijn productie naar 2. De vierde goal was er één die op woensdag eindeloos getraind was. Een dieplopende middenvelder achter de verdediging en een teruggetrokken voorzet die door Jurre benut werd.
De koek was nog niet op, want nummer 5 en 6 werden ook nog gemaakt door de rood-witte voetbalmachine (niet Gesta 1). In minuut 27 maakte Hein zijn derde van de middag op aangeven van Carlo. In minuut 32 maakte de inschuivende centrumverdediger Joep de 6-0.
Een 6-0 ruststand tegen een tegenstander die eigenlijk best aardig kon voetballen, een hele goede eerste helft. Zoals zo vaak dit seizoen werd er in de rust afgesproken om niet tevreden te zijn met hetgeen wat we al wel hadden, maar spraken we af het maximale er uit te halen. Een 10-0 overwinning was dan ook het streven.
De eindstand van 7-1 verraad echter al wat er de tweede helft gebeurde. Wernhout speelde op de automatische piloot en vond het wel welletjes, Baronie kwam terug in de wedstrijd en werd meer gelijkwaardig en de goals bleven uit. Carlo kon nog wel zijn goaltje meepikken door zich knap vrij te draaien en keurig binnen te schieten. Ook Hein kon nog een keer scoren, helaas wel in het eigen goal. Een corner kon namelijk niet fatsoenlijk weggewerkt worden, waarna de bal ongelukkig op de knie/ het dijbeen van de hattrick-hero van de middag kwam.

Al met al kan gesteld worden dat Wernhout JO17-1 aardig op weg is in de voorjaarsreeks. De trainingsopkomst, -inzet en -intensiteit is prima. De resultaten zijn prima, al zeggen deze natuurlijk niet alles. Wernhout JO17-1 heeft moeite om het maximale er uit te halen gedurende 80 minuten. Is dit gek? Nee. Is dit erg? Nee. Het is alleen maar een mooie aanleiding om met dezelfde spirit de maanden april, mei en juni af te maken.
En die automatische piloot dan, zult u denken. Die zal nog wel vaker voorbij komen op trainingen en tijdens wedstrijden. Die automatische piloot moet namelijk vermeden worden, Wernhout JO17-1 moet zoveel mogelijk zelf in de hand houden.
En zolang die automatische piloot geen Stef Stuntpiloot wordt, gaat het eigenlijk best wel prima met Wernhout JO17-1.

, , , , , , , , , , , , , , , ,

De Week van V.V. Wernhout (Deel 2)

Men neme:

  • Het gigantisch succes van de eerste ‘Week van V.V. Wernhout’ in oktober
  • Het 75-jarig jubileum van onze prachtige vereniging in 2018
  • Een derby Wernhout 2 -Moerse Boys 3 op 15 april aanstaande
  • De hoofdtrainer van DSE die met ingang van seizoen 2018-2019 in Wernhout voor de groep staat.

Meer ingrediënten zijn er niet nodig voor een ‘Week van V.V.Wernhout’ jubileum-editie, toch?
De week van 9 tot en met 15 april wordt wederom onze week!

Na de afgelasting van de ‘Week van V.V.Wernhout’ jubileum-editie in februari/ maart zijn we er op gebrand om deze week in april tot een nog groter succes te maken.

Verschillende selectiespelers van Wernhout 1, 2 en VR1 zullen wederom training geven aan onze jeugdteams en onze toekomst begeleiden bij hun wedstrijden op zaterdag. Wij hopen natuurlijk dat alle jeugdleden (met hun ouders) aanwezig zullen zijn op zondag bij de wedstrijden van de heren- en vrouwenselectie! Dit is waarom…

Zondag 15 april wordt de wedstrijd Wernhout 1 – DSE 1 gespeeld. Na het gelijkspel in Etten-Leur is Wernhout er op gebrand om de thuiswedstrijd tegen de blauw-witten winnend af te sluiten. Vanzelfsprekend willen we Marc van der Linden laten zien dat hij met zijn overstap naar V.V. Wernhout een goede keuze heeft gemaakt.

Meer info is te vinden op de poster en volgt via trainers/ leiders!

 

 

,

Wernhout JO17-1 speelt gelijk in laatste oefenwedstrijd

Zaterdag 17 februari werd de laatste oefenwedstrijd in aanloop naar de competitiestart gespeeld. Gloria UC JO17-1 was in Ulicoten de tegenstander.

Eerder deze week bleek al dat Achtmaal moeite had met het organiseren van een vriendschappelijke wedstrijd. Het lukte onze opponent van woensdag namelijk niet een scheidsrechter en kantinejuffrouw te regelen. Vandaag ongeveer hetzelfde verhaal. De leids-man jongen was 15/16 jaar, de Baarlese grensrechter was 15/16 jaar en de leider van Gloria UC was dan weer de scheidsrechter, of andersom? Volgt u het nog? Desalniettemin complimenten voor deze jonge gasten!

Iets na 13:00 uur werd er afgetrapt op het complex van SV Ulicoten. Ondanks dat er op papier 13 namen genoteerd waren, hield de fysieke gesteldheid van een aantal spelers niet over. Van blessures terugkerende spelers en spelers met kleine pijntjes op een ontzettend gevaarlijk veld (lees: knollenveld), geen extreem gelukkige combinatie. Dit zou later op de middag eens te meer blijken.

De wedstrijd was slechts 8 minuten oud toen Wernhout JO17-1 tegen een achterstand aan keek. Een corner voor Wernhout, een afgeslagen bal, een snelle counter en matig verdedigen leidden de 1-0 in voor de blauw-witten. Wernhout liet zich niet van de wijs brengen en ging op zoek naar de gelijkmakert. Na een tweetal gedwongen wissels en wat poppetjes op een andere plek kreeg Wernhout de wedstrijd steeds meer onder controle. Na 33 minuten volgde de beloning, waarbij de dieplopende Carlo de meegekomen Hein bediende, 1-1. Ondanks dat de onderlinge strijd om de MVP-titel tussen beide middenvelders naast het veld volop gestreden wordt, gunde Carlo zijn mattie deze goal. #howcute.

Met een 1-1 ruststand werd de kleedkamer opgezocht. Het aanhangsel van de sleutel van de kleedkamer op Sportpark de Bremer had bij onze jongens al meermaals indruk gemaakt door de vorm en omvang van het apparaat. Wellicht de puberteit, misschien gewoon een aparte soort humor…

In de rust werd het strijdplan besproken voor de 2e helft. Samen werd er gekeken waar kansen en mogelijkheden lagen en werden de valkuilen besproken. #heerlijketrainerstaal

In de 48e minuut werd Carlo gewisseld voor Axel en zat zijn werk erop. Toen na 62 minuten Brady zijn tegenstander liet zoeken en Thieu bereikte, leek die laatstgenoemde de 2-1 binnen te werken. Na een prima controle en kapbeweging werd zijn poging echter gestuit door de lange keeper van de ‘thuisploeg’. De afvallende bal werd wederom naar de zijkant gespeeld, waarna Brady met zijn voorzet de hand van de tegenstander trof. Pinantie!
Axel was de aangewezen man en benutte dit buitenkansje onberispelijk.

Helaas moest Thieu direct na de voorsprong het veld verlaten vanwege fysieke ongemakken, waardoor Wernhout JO17-1 met 10 man verder moest. Ondanks het numerieke ondertal kreeg Wernhout voldoende mogelijkheden om kansen te creëren. Minder vanuit het positiespel, meer vanuit de omschakeling werd een aantal keer een dieplopende speler gelanceerd. Helaas lukte het Wernhout niet deze 1-tegen-1, 2-tegen-2, 2-tegen4, situaties uit te spelen, de stootkracht ontbrak.

Ondanks dat Gloria UC haar lange ballen vaak onderschept werden of een vrije trap opleverde wegens buitenspel, kon de ploeg uit Baarle-Nassau met een gelukje toch gelijk maken. Een lange bal werd ongelukkig door een Wernhout-middenvelder verlengd. Geen buitenspel, wel een 1-op-1-kans met de keeper. 2-2.

Ook in de laatste 10 minuten kreeg Wernhout nog een aantal kansen. Maar het werd steeds moeilijker om voldoende mensen vanuit de omschakeling mee te krijgen richting de goal van de tegenstander. Typerend was de 2-tegen-7 situatie van Brady en Axel. 2 Rood-witten die met de beste wil een goal probeerden te maken, maar de blauw-witte muur die zich optrok op 20 meter voor de goal viel niet te breken. De pijp was leeg.

Toen ook bij een Gloria UC-speler de pijp leeg was en kramp in beide benen hem te machtig werd, besloot de scheidsrechter af te fluiten.

Een keurige wedstrijd na de blamage van afgelopen woensdag! Volgende week staat Internos op het programma. Net als Gloria UC stond ook Internos voor de winterstop in de competitie, geen onbekende dus.

Voor wie de beelden van die wedstrijd terug wil zien, klik hier

,

Opstartproblemen na carnaval voor Wernhout JO17-1

Na een week waarin we het hadden moeten doen met alternatieve trainingen, had Koning Winter Wernhout gelukkig verlaten. Geen bevroren velden meer, er kon gevoetbald worden!

De tweede wedstrijd na de winterstop was wederom een derby, Achtmaal-uit. Dankzij een aantal topouders en -vrijwilligers was er toch koffie, thee en een scheidsrechter, waarvoor dank! Daarnaast hopen we dat het warme water zijn weg weer vindt naar Achtmaal, want op een koude douche zit niemand te wachten. Een koude douche werd het trouwens, ook op het veld.

Vanwege een aantal vakantiegangers en geblesseerden hielden we slechts 11 beschikbare spelers over en was de JO15 bereid om ons te ondersteunen. Bij Achtmaal stonden ook een aantal bekende gezichten in het veld. Een aantal spelers was vorige week de strijd aangegaan met Wernhout 2, een aantal spelers kenden we nog van voorgaande ontmoetingen en ook het kampioenselftal Achtmaal JO15 leverde hun bijdrage.

De doelstelling van deze wedstrijd was duidelijk. Na carnaval met dezelfde energie en beleving spelen die normaal gebracht wordt en zodoende vanuit de vaste afspraken een goede oefenpot spelen. Dat deze doelstelling niet gehaald zou gaan worden, bleek helaas al snel.
Het spel wat Achtmaal speelde was het spel wat vooraf wellicht verwacht kon worden. Desondanks bleek Wernhout JO17-1 niet gewapend tegen het Engelse stijl ‘kick-and-rush’ van de groen-witten. Binnen 10 minuten had de tegenstander namelijk al 2 kansen gekregen, waarbij het voor Wernhout steeds moeilijker werd om het spel naar zich toe te trekken.
Na een corner van Achtmaal werd er tot driemaal toe geen duel gespeeld en kon uiteindelijk een schot van binnen de 16-meter niet gekeerd worden door Jan, 1-0. 5 Minuten later verdubbelde onze opponent de voorsprong zelfs door een van richting veranderd schot, 2-0 achter. Ook daarna hield het niveau niet over aan Wernhout-zijde. Typerend was het trage tempo waarmee het in positie komen na uitballen gebeurde, tergend langzaam.

In de rust werd de doelstelling van de wedstrijd opnieuw aangehaald en vond er één wissel plaats. Het was JO15-1 speler Sem die Joep verving.

De tweede helft was een stuk beter dan de 1e helft. Desalniettemin was het nog lang niet het gewenste niveau. In het eerste deel van de 2e helft werd er bij vlagen een positiespel gespeeld door Wernhout, hetgeen tot dan nog nauwelijks was voorgekomen. Een bal op de lat van Brady en een 1-op-1-kans van Hein werden helaas niet beloond met een goal. Daarentegen lukt het Achtmaal wel om na een klein uur spelen een goal te maken vanuit (wederom) hun kick-and-rush-voetbal.
Het spelbeeld veranderde niet veel, Wernhout was aan de bal maar werd niet gevaarlijk. Slechts sporadisch werd er aan de goal gekomen van de druistige keeper. Achtmaal kon vanuit de counter in de laatste 10 minuten nog wel scoren, tweemaal zelfs. Wederom werd met een ‘ferme knal’ de bal naar voren gepèèrd, waarna de Achtmaal-aanvallers al gauw 1-op-1 kwamen met onze keeper. Eindstand 5-0.

Een dramatisch resultaat, dat staat vast. Desalniettemin een nuttige oefenwedstrijd, genoeg zaken waar we de tweede seizoenshelft mee aan de slag kunnen!

Zaterdag volgt oude bekende Gloria UC, die in de laatste minuut van de openingswedstrijd van de najaarsreeks een puntje meenamen uit Wernhout richting Baarle-Nassau. Volgende week zaterdag mogen we eindelijk om de knikkers, Internos is dan de tegenstander!

,

Wernhout JO17-1 wint oefenderby van Moerse Boys

Op zaterdag 27 januari stond de eerste wedstrijd van 2018 op het programma. Een oefenpot, Wernhout JO17-1 – Moerse Boys JO17-1.

De verwachting vooraf was dat we conditioneel flink aan de bak zouden kunnen. Een aantal weken winterstop, vervelende weersomstandigheden en slechte velden hadden er voor gezorgd dat er pas 2 keer getraind was voorafgaand aan deze wedstrijd. Daarnaast speelt Moerse Boys één niveautje hoger en zouden zij als het goed is gewend zijn aan een ander tempo.
Dat er sprake was van een derby was de voorgaande weken al gebleken in menig Zundertse horecagelegeinheid. Uit betrouwbare bronnen hadden sommige Wernhoutenaren reeds vernomen dat sommige oranje-witten er vanuit gingen dat ‘een nulletje of vier, vijf’ wel moest lukken en dat er ‘tuuuurlijk’ van Wernhout gewonnen ging worden.

Onder koude, zonnige omstandigheden werd er om 14:30 uur afgetrapt. Wernhout had sinds een lange tijd weer 15 fitten tot haar beschikking. Gestart werd met Jan, Bram, Axel, Joep, Stef, Lorens, Carlo, Hein, Jurre, Axel en Thieu. Alex, Wilco, Stef en Brady begonnen op ’t ‘bankie’.

De eerste helft begon rommelig, veel duels en weinig positiespel. Het lef om onder druk op te bouwen ontbrak en mede doordat Wernhout ‘lange bal-tweede bal’ speelde, speelde de strijd om de bal zich vooral af op het middenveld. Vanuit de tweede bal liet Wernhout het na om de zijkanten van het veld te gebruiken en combinaties door het midden strandden vaak al op 30 meter van de vijandelijke goal.
Desalniettemin lukte het Carlo in de 13e minuut om door te komen aan de rechterkant van het strafschopgebied. Hij kon met een goeie assist Hein de eerste goal van 2018 laten maken. Daarna was het Carlo zelf die in de 26e minuut de score verdubbelde in het voordeel van Wernhout. Een afstandssschot deed het net bollen en Wernhout leek de wedstrijd iets meer onder controle te krijgen.
Niets bleek echter minder waar toen slechts 2 minuten later Moerse Boys op 2-1 kwam, doordat één van de rood-witte verdedigers ouderwets aan de buitenkant stond te dekken. De laatste 10-15 minuten trok Moerse Boys het spel ook iets meer naar zich toe, de 2-1 bleef echter tot rust staan.

4 Wissels na 40 minuten. Thieu stond zijn plaats af aan Brady, Wilco kwam voor Lorens, Axel en Bram werden vervangen door Alex en Stef.

Het spelbeeld van de laatste 10 minuten voor rust hield stand in de 2e helft. Moerse Boys bleef wat sterker, waarop Wernhout besloot wat compacter te gaan spelen.
Helaas kon niet voorkomen worden dat Moerse Boys de 2-2 maakte. Een keurig doelpunt, niets op af te dingen.
Kort daarna volgde een tweede tegenvaller. Bij een stevige tackle op de bal, kwam de knie van Carlo klem te zitten tussen de benen van de middenvelder van ‘de Moer’. Een vervelende blessure en dus een wissel.

Toen Wernhout met 10 man moest gaan spelen na een gele kaart voor Alex, werd er nog een schepje bovenop gedaan. Schouders eronder en met ijzeren discipline ruimtes klein maken en vervolgens vanuit de omschakeling tot kansen komen.

Nadat de tijdstraf van Alex er op zat en het weer 11 tegen 11 werd, kantelde de wedstrijd. Een ontzettend gretig Wernhout streed voor elke bal en kon met de bal zelfs tot het positiespel komen, waar het de eerste helft aan ontbrak.

Hierdoor werd er uiteindelijk nog tweemaal gescoord. Stef scoorde op aangeven van Brady en ook Axel kon een tweede bal binnenschieten na een vrije trap van Hein.

Een verdiende 4-2 overwinning, een leuke derby en een fijne start van 2018.

Dat het nieuwe jaar nog veel van deze momenten mag brengen!

,

Wernhout JO17-1 doet Unitas’30 de punten cadeau

Koning Winter had op zaterdag 2 december ons land bereikt. Koud was het, heeeeeeul koud was het…

Temperaturen rond het vriespunt weerhield Wernhout JO17-1 desalniettemin niet van de laatste competitiewedstrijd….

Waar Wernhout JO19-1 de laatste weken ons een goede dienst had bewezen door ondersteuning te bieden waar nodig, werd ons dit keer een minder goede dienst bewezen door late/ nachtelijke afmeldingen aan hun zijde. Echter was vandaag de JO15-1 vrij, vanwege de slechte velden in Schijf, waardoor er toch voldoende spelers bijeen waren gekomen om een goede laatste competitiewedstrijd neer te zetten.

Alex was nog geblesseerd. Bram was op de weg terug, maar had nog nauwelijks getraind en dus ook niet wedstrijdfit. Axel had vanwege onze goedheiligman verplichtingen op het werk. Tel daar de afwezigheid van Stef bij op, die de JO19-1 versterkte en de zieke Wilco en we hebben een aardig lijstje met afwezigen.
Maar… Sem, Brett en Mart waren bereid gevonden op hun beurt de JO17-1 te ondersteunen, waardoor er 13 fitten op het wedstrijdformulier stonden.

Na wat passen en meten was een basiself gevormd en kon de wedstrijd beginnen.

Al snel bleek dat Wernhout JO17-1 geen makkelijke middag zou krijgen, maar dat een goede wedstrijd tegen Unitas’30 er zeker in zou zitten.

Het was Wernhout dat het betere van het spel had vanaf de aftrap. Er werd weinig weggegeven en bij vlagen werd er redelijk gecombineerd richting de goal van de geel-zwarten uit Etten-Leur.
Echter waren het de bezoekers die redelijke onverwacht op voorsprong kwamen. In de opbouw werd door Wernhout een lange bal verkozen boven de korte variant, zonder daarbij aan te sluiten en compact te gaan staan. De bal werd gewonnen door Unitas’30 en meteen diep gespeeld. Met een gelukje, het uitglijden van de Wernhout-keepert, kreeg de aanvaller de bal voor zijn voeten en kon hij afwerken om zo de score op 0-1 te zetten.

Wernhout bleek wat geschrokken te zijn en had de 10 minuten daarna meer moeite met het spel dan het eerste gedeelte van de eerste helft. Ondanks dat bleef Wernhout de betere ploeg en ging de jacht op doelpunten verder.

Deze jacht werd in de 36e minuut beloond door Jurre. Een keurige inspeelpass van rechtsback Sem op spits Axel was het begin van een solo van diezelfde spits. Het schot na deze keurige actie mocht dan geen doel treffen, de gretige Jurre kon de tweede bal mooi binnen prikken, 1-1.

Dit was tevens de ruststand waar beide teams de warme kleedkamers opzochten en zich klaar maakten voor het tweede bedrijf.

Brett verving zijn JO15-1 medespeler Sem en Mart kwam er voorin bij, waarbij gezegd mag worden dat elk van hen een keurige wedstrijd gespeeld heeft, chapeau!

Wernhout werd direct na rust wakker geschud door Unitas’30 en Stichting Open Deur was dan ook direct aanwezig met hun ‘Hey Wernhout, zijn we wakker?!?’.
Het hielp gelukkig wel en Wernhout kwam weer wat beter in de wedstrijd. Het was de betere ploeg, had het meeste balbezit en was het meest op zoek naar de tweede treffer.

Het was helaas Unitas’30 dat in de 53e minuut op voorsprong kwam. Een vrije trap in de achterhoede werd breed gespeeld om zo het spel te verleggen, alleen gebeurde dit net wat te kort, waardoor een scherpe Unitas’30-aanvaller de bal kon onderscheppen en de 1-2 kon maken.

Jammer, zonde, balen, maar niets aan de hand. Nog een half uur voor 2 doelpunten. Dat zou toch moeten kunnen tegen deze tegenstander, was dan ook de heersende gedachte bij de trainers.

Waar het dit najaar bijna elke wedstrijd al was gelukt om 4-5-6 100%-kansen te creëren, bleek dat vandaag wat moeilijker. En het ouderwetse pompen/ alles-of-niets-spelletje bleek niet iets wat Wernhout JO17-1 ligt, waardoor ook de laatste 10 minuten net niet bracht waar men recht op had en op hoopte.

‘We kunnen die wedstrijd er uit gooien, omdat we niet onze vaste mensen hebben. Maar wij hebben er vertrouwen in dat we met deze groep een goeie laatste competitiewedstrijd kunnen neerzetten’ waren de woorden van de trainers voorafgaand aan de wedstrijd.

Dit vertrouwen bleek terecht, zwaar terecht! Minstens 65 minuten het betere van het spel. Mensen die er ‘one for the team’ nemen, in het belang van de club denken en JO15-1 spelers die heerlijk meespelen tegen een stugge tegenstander, petje af! Of wellicht past mutsje af hier beter…

Al met al een positieve wedstrijd, met helaas niet het resultaat waar men op hoopte en misschien zelfs recht op had!

,

Wernhout JO17-1 creëert veel, scoort (te) weinig

Op 25 november 2017 stond de thuiswedstrijd tegen Boeimeer JO17-2 op het programma.

De stand zei op deze zaterdag nog minder dan de zaterdagen hiervoor. Omdat Boeimeer namelijk een klasse hoger was gestart dit seizoen, en later bij ons in de competitie was gekomen, hadden zij pas 5 wedstrijden gespeeld.
Daarnaast is dit seizoen al vaker gebleken dat Wernhout JO17-1 redelijk wispelturig is qua spel en dus qua resultaat.

Om 12:30 uur was de aftrap. Blessures en afmeldingen zorgde er voor dat er een beroep gedaan moest worden op Max, Levi en Gijs, waarvoor nogmaals bedankt (Dit bedankje zorgt er wellicht voor het voldaan gevoel waar de kleine grote jongens naar op zoek waren). Verder was er een debutant op de linksback-positie. Waar onze ‘linksbakker’ de voorgaande weken de voorhoede nog vorm gaf, speelde hij vandaag twee linies terug. Het enige verschil met zijn idool Angeliño was misschien het gebrek aan tattoo’s. Maar wat niet is, kan nog komen…

Enfin… de wedstrijd begon en was de eerste helft gelijk opgaand. Wernhout JO17-1 had moeite met het veldspel, maar kreeg desondanks dotten van kansen. En met dotten van kansen, worden echt DOTTEN van kansen bedoeld. Helaas werd het afmaken achterwege gelaten, waardoor een 0-0 ruststand dreigde.
Echter was daar in de 36e minuut onze spits die op aangeven van Carlo de 1-0 kon maken. Het flamboyante juichen van de voorgaande thuiswedstrijd werd door Oppie ingeruild voor een meer ingetogen variant. Wellicht dat hij zijn energie van het juichen bewaarde voor de zaterdagavond…

Rust, 1-0. Geen denderend spel, wel veel kansen gecreëerd, (te) weinig doelpunten. Er werden een aantal afspraken gemaakt in de rust. Focus op belangrijke dingen, plezier en beleving en op naar die overwinning!

De tweede helft was overduidelijk voor Wernhout JO17-1. Het duurde dan ook maar 8 minuten voordat Carlo de voorsprong verdubbelde op aangeven van Hein. 48 minuten gespeeld, 2-0.

Na wat wisselingen aan onze zijde, kwamen Hein en Lorens op de bank te zitten en betraden Joep en Jurre het veld weer.

Vervolgens werd na 67 minuten de wedstrijd in het slot gegooid door Oppie. De spits maakte zijn tweede van de middag en bracht zo zijn doelpuntentotaal van dit najaar op 10. De geruchten gaan dat Carlo hierdoor redelijk zenuwachtig is geworden en meteen extra is gaan trainen. Of dit waar is, kan de schrijver van dit verslag niet bevestigen.

Een 3-0 eindstand. Voor het eerst ‘de nul’ en veel kansen gecreëerd. Genoeg toekomstmuziek.

Volgende week is alweer de laatste competitiewedstrijd van dit najaar. Unitas’30 komt dan op bezoek. Zij zullen zeker geen vervroegde Sinterklaascadeaus geven, we kunnen dus wederom vol aan de bak!

, , , , , , , , , , , ,

‘De Week van V.V.Wernhout’ – Dit was onze week!

Met veel plezier kijken wij terug op de allereerste editie van ‘De Week van V.V.Wernhout‘!

Voor ons was het een meer dan geslaagde week waarin bijna alle jeugdteams tijdens de trainingen en hun wedstrijd begeleid zijn door selectiespelers en -speelsters.

(Klik hier om direct naar het fotoalbum te gaan!)

De zaterdag was er een met derby’s tegen Achtmaal (JO7-1) en VVR (JO17-1), een overwinning voor de MO15-1, doelpuntrijke wedstrijden bij de JO10-1 en JO11-1, al met al een spannende middag met wisselende uitslagen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De zondag was qua resultaat een topper, met overwinningen voor Wernhout 1 (4-1) en Wernhout VR1 (6-1) en een hele goede wedstrijd van Wernhout 2 die meer verdiende dan de brilstand.

Maar de wisselende resultaten werden ruimschoots overtroffen door het geweldige enthousiasme en plezier van onze jeugdspelers (en hun ouders) die de 3 elftallen op zondag supporterden, waarbij de jacht op handtekeningen door onze jeugdspelers een Klap op de vuurpijl was met een hoofdletter K. De handtekeningenkaarten die de jeugdspelers ’s zaterdags uit handen van ‘hun’ selectiespelers ontvangen hadden, werden namelijk door de voltallige begeleiding, spelers en speelsters van Wernhout 1, 2 en VR1 getekend.

 

Dat ze hier gretig in waren bleek wel na het laatste fluitsignaal bij de wedstrijd van onze vrouwen: Een ware veldbestorming van jeugdspelers op zoek na die nog ontbrekende handtekeningen.

Terwijl hun ouders samen met de selectiespelers, supporters en sponsors in de kantine nog een drankje nuttigden op de overwinning van Wernhout 1 gingen de lichten van het trainingsveld aan zodat de jeugd nog even door kon gaan met wat ze het liefste doen; voetballen!

Een mooiere afsluiting van onze week hadden wij niet kunnen bedenken.

Via deze weg willen wij onze mannen- en vrouwenselectie bedanken voor hun enthousiasme en inzet tijdens deze ‘Week van V.V.Wernhout’.  We hopen dat ieder lid van V.V.Wernhout net zo genoten heeft van onze week als dat wij dat gedaan hebben!

Het Jeugdbestuur

,

Derbyzege voor Wernhout JO17-1

Sportpark de Laguiten, 18 november 2017: VVR JO17-2 – Wernhout JO17-1.

Tijdens de geslaagde ‘Week van V.V.Wernhout‘ sloten Alex Huijbregts en Dion de Meijer aan als selectiespelers bij de JO17-1 van V.V.Wernhout. Waar het voor Wernhout JO17-1 weer even geleden was dat er tegen VVR gespeeld werd, was het voor de bovengenoemde namen de zoveelste trip naar Rijsbergen in hun lange voetbalcarrière.

Was het de ervaring van beide heren die de overwinning over de streep trok? De individuele krachtmeting tijdens het circuit op de dinsdagtraining? Wellicht een combinatie van deze twee zaken en een dosis hard werk, want van goed voetbal was weinig sprake op deze ijskoude novemberdag.

Om 12:30 uur werd er afgetrapt tegen de JO17-2 van de ‘Aopelaanders’ onder belangstelling van de vaste schare trouwe supporters.

De zieken van vorige week waren weer hersteld en de selectie bestond dan ook uit 14 fitte, scherpe spelers.

De wedstrijd was slechts 1 minuut jong toen goed doorzetten van Jurre leidde tot een voorzet waaruit Stef kon scoren, 0-1 in het voordeel van onze boys.
Waar de start echter veelbelovend was, was dat het restant van de eerste helft een stuk minder. De speelwijze van VVR was er een waar Wernhout JO17-1 veel moeite mee had en in balbezit liet het positiespel ook wat te wensen over.

Het was dan ook VVR dat op 1-1 kwam door een aanval die het spel van de Rijsbergenaren typeerde. Bal onderscheppen, diepte zoeken achter de laatste lijn van Wernhout JO17-1 en de spitsen aan het werk zetten.

Echter werd nog voor dat de klok het half uur volmaakte de 2-1 en 3-1 gemaakt. Bij de 2-1 sleepte Carlo de bal in de rechterhoek door de stokken van zijn tegenstander, speelde hij een andere verdediger uit en gaf hij keurig af op Stef die zijn 2e goal maakte. De 3-1 was voor Hein, die een dramatische opbouw van de blauw-witten afstrafte.

3-1, ruststand, eindstand.

Waren er dan geen hoogtepunten meer na het half uur waarin de goals vielen? Weinig, bar weinig!

Het positiespel in de tweede helft was van een dermate laag niveau dat VVR zelfs meer op de helft van Wernhout speelde dan andersom. Opbouwen lukte niet, fatsoenlijke aanvallen opzetten kostte moeite en het creëren van kansen gebeurde slechts sporadisch. Ook bleek dat uit een ander vaatje tappen, op het moment dat het moeilijk gaat (nog) niet voor iedereen is weggelegd.

Het enige hoogtepunt was wellicht Jopie die een bal achter zijn standbeen langs tussen 2 VVR-verdedigers door speelde en zijn *****-skills nog maar eens bevestigde.

Al met al een slechte wedstrijd, maar wel 3 punten, een echte derby! Volgende week zonder Alex en Dion, maar met Bram het trainingsveld op en keihard aan de bak.

Op naar Boeimeer, dat op zaterdag 25 november op bezoek zal komen aan de Diepstraat.

Tot slot wil de schrijver onze fotograaf van afgelopen zaterdag ook via deze weg bedanken voor het maken van de foto’s. Met een filtertje er over kan het voor sommigen nog best wat likes opleveren op insta… Al zal bij sommigen een filter alleen niet genoeg zijn

 

,

Wernhout JO17-1 wint van koploper JEKA en blijft thuis ongeslagen!

Zaterdag 11 november, den elfde van den elfde, de aftrap van het carnaval.

Zaterdag 11 november, matchday, om 12:30 uur een wedstrijd tegen koploper JEKA.

Na de blamage van vorige week tegen SC ’t Zand moest er revanche worden behaald. Tijdens de trainingen en de wedstrijdbespreking werd nog maar eens aangehaald dat het tijd werd om onszelf te gaan belonen voor het harde werken, enthousiasme en plezier wat als team hebben.

 

De trainers wezen de spelers er nog maar een keer op dat als men doet wat men moet doen, iedereen het lastig heeft tegen Wernhout JO17-1. Daarbij komt dat als iedereen zijn werk uitvoert en dat op een goede manier doet, Wernhout JO17-1 van iedereen kan winnen. De andere kant van de medaille hadden we vorige week helaas al ervaren, want doet men niet wat er moet gebeuren, kan er van iedereen verloren worden.

‘Het is mijn taak de spelers spelers feiten voor te houden. Het gaat er om dat ze in hun ‘mind’ weten hoe het daadwerkelijk zit. Dat er geen reden is voor paniek [als er een keer verloren wordt], maar dat we gewoon moeten doen wat we altijd deden en dat alles dan echt wel goed komt.’ – Erik ten Hag in de VI.

Het was daarom des te mooier dat er vandaag tegen de koploper de mogelijkheid was om een goede wedstrijd te spelen en wellicht onszelf te belonen. De ‘sorry-boys’ uit Breda hebben het geweten…

In de opstelling diende op het laatste moment nog een wijziging te worden doorgevoerd, omdat Axel en Wilco ondanks hun beste bedoelingen toch te ziek bleken te zijn om te voetballen.

Met Jan in de goal, een laatste linie met Gijs als vervanger van de zieken. Een middenveld met Kwik, Kwek en Kwak of de Drie Musketiers (Heeft u een beter alternatief, horen wij dat graag!), een voorhoede met spits Stef en lichtvoetige buitenspelers Thieu en Brady, waren we klaar om te starten.

In een gelijkopgaande wedstrijd zorgde Carlo voor de voorsprong. Na een klein kwartier werkte hij een corner van Jurre binnen, een hele fijne voorsprong!

Waar echte uitgespeelde kansen uitbleven aan beide kanten, was het wel Wernhout dat het meest gevaarlijk was door middel van individuele acties. Het was dan ook spits Stef die met een heerlijke solo de 2-1 maakte, nadat JEKA 2 minuten eerder uit een corner gelijk had gemaakt. De veerkracht van JEKA was echter bijna van dorps formaat, toen na een half uur spelen een vrije trap in de korte hoek ter nauwenood door Jan werd gepareerd en de tweede bal voor een JEKA-aanvaller was, 2-2.

Met deze 4e goal van de eerste 40 minuten werden de kleedkamers opgezocht.

In de rust werden de puntjes op de spreekwoordelijke ‘i’ gezet en werd Lorens voor Brady gebracht.

JEKA drukte wat meer dan in de eerste helft en het vergde redelijk was discipline voor onze rood-witten. Dat echter weinig kansen werden weg gegeven was een positief signaal voor de trainers. Maar niemand is begonnen met voetballen om gelijk te spelen, winnen is waar men voor het veld was opgestapt.

Na een kwartier werd er daarom een tweede wissel toegepast, Axel als frisse spits voor de hardwerkende, heerlijk spelende Stef.

Na 3 minuten lukte het ook Axel om zijn goaltje mee te pikken en Wernhout op een voorsprong te brengen, 3-2. Dat de laatste wedstrijden op het sportpark aan de Diepstraat in 3-2 waren geëindigd, gaf weinig goede hoop op een monsterscore en beloofde een verhoogde hartslag bij de trainers tot minuut 80.

Echter was het slechts 10 minuten later dat Jurre op aangeven van Axel de 4-2 binnen kon werken. 68 Minuten gespeeld, 2 goals verschil in het voordeel van Wernhout JO17-1, een elftal dat knokte voor elke meter, gevaarlijke omschakelmomenten en weinig kansen tegen, dit kon niet meer misgaan!

En dat ging het ook niet, het werd namelijk in de 73e minuut nog 5-2 ook. Een sterk spelende Stef, stoomde op aan de rechterkant en gaf een goede voorzet op Jurre. Dare to Zlatan was de enige zin die toepassing had op zijn omhaal. Waar Zlatan zijn omhaal echter altijd maakt, lukte het Jurre niet, omdat de JEKA-verdediger met zijn hand de weg van de bal naar de goal blokte. Verschil moet er zijn Jurre…

De gegeven penalty werd echter koel benut door Hein, waarmee hij de eindstand van 5-2 op het bord zou brengen.

Waar Wernhout het hele seizoen al naar op zoek was, werd dan toch eindelijk gevonden. Een klinkende overwinning. En dat tegen de koploper!

Volgende week gaat Wernhout JO17-1 op bezoek bij VVR, om in ‘De Week van V.V.Wernhout’ de volgende driepunter binnen te slepen. Met selectiespelers Alex Huijbregts en Dion de Meijer als assistenten, motivators en eravringsdeskundigen op het gebied van derby’s mag dat niet mislopen.

Nog 3 wedstrijden, 9 punten, dat is zeker. Zo lang we maar doen wat we moeten doen…